Isa Akong Bato

Isang malamig na araw
Sa isang tahimik at madilim
Na Disyembre, nag-iisa ako
Nakatanaw sa ibaba ng kalsada
mula sa bintana
Isang unti-unting nahuhulog
Suot nakapamburol na nyebe
Isa akong bato, isa akong isla


Nagtayo ako ng harang
Isang malakas at matarik na muog
Na walang makakapasok
Hindi ko kailangan makipagkaibigan
Dahil nagbibigay lang sila ng pasakit
Ang tawanan nila’t pagmamahal
Ay kinamumuhian ko

Ayaw kong pag-usapan ang pagmamahal
Narinig ko na ang mga yan dati
Nakatanim pa yan sa alaala ko
Hindi ko na gigisingin pa ang nahihimbing
Na pagmamahal at iyon ay pumanaw na
Kung hindi  ako nagmahal, hindi rin ako iiyak
Isa akong bato, Isang isla

May mga aklat ako at mga tula’t kwento
Na nagaalaga sa akin, kasama ko nang kalasag
Nagtatago sa kuwarto ko, ligtas sa sinapupunan ko
Wala akong sinasaktan at walang nanakit sa akin
Isa akong bato, Isa akong isla
At ang bato ay walang nararamdaman na sakit
At ang isla ay hindi umiiyak

© 2015 Moon Flower
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s